جنگ تبوك سپاه اسلام را جيش العُسرة يعنى سپاه سختى ناميده بودند ، براى اينكه اين لشكر سى هزار نفرى به قدرى بىآذوقه بودند كه دلشان ضعف مىرفت و براى اينكه اين ضعف را بر طرف كنند هر سه چهار نفرى با يك خرما خودشان را سير مىكردند . در جنگ بدر مسلمين 313 نفر بودند در صورتى كه شمشيرهايشان از 30 ، 40 عدد تجاوز نمىكرد و فقط سه يا چهار اسب داشتند ، در حالى كه عدد دشمن ميان 900 و 1000 بود و هر روز چندين شتر براى خوراكشان مىكشتند . اهل صُفّه به قدرى فقير بودند كه ساترى براى نماز خواندن نداشتند مگر يك عدد ، و با همان يك عدد به ترتيب نمازشان را مىخواندند . وقتى حضرت رسول به خانهء فاطمه مىآيد و مىبيند پرده‌اى آويخته است ، فوراً برمىگردد . حضرت زهرا حس كرده ، فوراً پرده را مىكَند و آن دستبند نقره را كه در دست داشت از دست درمىآورد و خدمت حضرت مىبرد كه آن را به فقرا انفاق كند . اين ، اصل مواسات است . در آن زمان مواسات ايجاب مىكرده كه حتى يك پرده هم در خانهء شخص پيدا نشود . اما اكنون در عصر ما ، عصرى كه بزرگترين امپراطورى دنيا تشكيل شده است ، زندگى مردم عوض شده است ولى باز من بايد از حد معتدل خارج نشوم . لباسى كه من مىپوشم لباس معتدل امروز است . در اسلام پارچه اصالت ندارد كه حتماً بايد يك نوع لباس بپوشند ، بلكه اسلام اصولى دارد كه طبق آن بايد لباس بپوشند . آن اصول ، ثابت است ؛ اصولى است كه وظيفهء انسان را به حسب زمان تغيير مىدهد . اگر چيزى در نظر اسلام اصالت داشته باشد ، ديگر تغييرپذير نيست . اما چيزى كه اسلام روى آن مهر نزده است ، به عنوان لباس است ، شكل اجرايى براى چيزى است كه مهر به آن زده است . پس اينجا زمان ، تكليف را عوض مىكند . اگر اين‌جور نبود ، اگر اين مسائل جزئى اصالت مىداشت ، محال و ممتنع بود كه على بن ابيطالب يك جور عمل كند و يكى از ائمه جور ديگر . عبادت خدا اصالت دارد ، خوف خدا اصالت دارد ، مواسات و رسيدگى به فقرا اصالت دارد . همان كارى را كه على بن ابيطالب كرده ، حضرت سجاد هم كرده . على بن ابيطالب از شب تا صبح مشغول به عبادت مىشود ، بعضى از شبها هزار ركعت نماز خوانده است . حضرت سجاد هم همين‌طور . حضرت امير شبانه به سرپرستى فقرا رفته است و حضرت سجاد هم رفته است ، امام رضا هم رفته است . همه از فقرا دلجويى كرده‌اند . اما اينكه خود شخص چگونه لباس بپوشد ، اين